به دنیا آمده ایم تا از تمام امکانات استفاده کنیم و در این فرصت در طی دوران مختلف با مردم ، صیقلی شویم و لذت پاکی و سازندگی رابچشیم و در یک کلام، عاشق شویم.سپس در یک فراخوان عمومی( نفخه ی صور)، با تبلور روح خود، با تمام عاشقان از ابتدای خلقت به درک حقیقت و سلام رب برسیم.
اما همیشه گفته اند:
که آمده ایم تا امتحان شویم و نیک و بدی عملکردمان مشخص شود . با مرگ ، در دنیای دیگر جزا و پاداش میگیریم.
من در این سن و سال ، احساس میکنم .کاش از ابتدا این گونه گفته بودند:
1 ) برای به دنیا آمدن برگزیده شده ای
هرگز به وجود آمدن و تولدت، نتیجه ی تصادف کورِ تولید یک سلول و پرورش آن نبوده است.
2) خود خداوند مربی خاص تو است.
3) آمده ای تا رشد کنی
4) خداوند همواره فرشتگانی خاص تو، مامور نگهبانیت کرده
5) رشدی مطابق و در توان هر انسان مطرح است. قله ای مفروض است که باید همه بدان برسند، و به ازای هر انسان نه تنها یک راه که هزاران راه دارد و شاهد این مدعی، اگر لحظه اراده کنی میتوانی به راه آیی و یا از آن برگردی. اراده انسان، همان انجام آن نیک راهی و یا گمراهی است. چه بسیار که یک لحظه سقوط کردند و چه یسیار که از اعماق آلودگی به اوج فلاح رسیدند
6) نظام ثواب و گناه، که من حس و عمل آلوده شدن در مقابل پاکی و سبکی است ، سیستمی برخواسته از قاعده ی عمل و عکس العمل به عنوان قاعده ای ثابت و کلی است. دستی که با لجن آلوده شود، از شمیم و رایحه ی خوش محروم است. و شاید بدان عادت کند و حس عطر و حس تمیزی برایش غیر درک باشد.
بار الها، بینشی عطا فرما که فهم صحیحی از این نعمت حیات بیایبم و چون ماهیگیری با ذکاوت و توانا از روخانه ی گذر زمان و امواج مهیب و آرام و غیر قابل پیش بینی آن که گاه در هم شکننده نیز هست، هدف خلقت انسان را به یاد بسپاریم و از زندگی در هر حالت آن حس شکر و نشاط داشته باشیم
ی ,یک ,، ,حس ,ای ,شویم ,و در ,و حس ,به دنیا ,در این ,هر انسان
درباره این سایت